Ein heilt vanlig laurdag...

Hola amigos
Eg erklaerte hoyt i dag at eg matte vere den einaste norske marineoffiseren paa havet i dag (sukk! det er loerdag), men heilt riktig er det jo ikkje. Vi har tross alt noen MTB' er som ligger aa ruller mellom Kypros og Libanon ett sted... Men skal vel ikkje klage saa hoeyt, med tanke paa at resten av marinen trolig er kledd i ull og goretex medan dei loeper mellom "alle" pubene oppe i Narvik (Oevelse Cold Response, eller No Response som den er blitt omdoept til...)

Uansett, eg er i skrivende stund innen synsrekkevidde, om ikkje svoemmerekkevidde, av ei kjendt spansk ferieoey. Vi styrer i retning mot sola (...) og vi tek oss god tid, ingen hast her i gaarden. Reknar med aa plante sjoebeina ein stad i Italia ut paa foermiddagen paa onsdag ein gong.
(Beklager, jeg har ikke loyve til aa si detaljert hvor vi er og skal...)

Dagane gaar sin gang. Har kommet inn i rutinene og jattar med paa godt norweglish. Til alles store begeistring fikk amerikanarane sjaa ein riktig saa sinna sunnmoering i gaar (det hadde dei aldri sett foer). Episoda var ikkje saa morosam i seg sjoel (synes eg der og da) men skal sei dei blei stumme naar norske gloser ljoma ut paa brua. Vel vel, eg hadde heldigvis alt paa mitt reine og gjorde heldigvis ikkje dumt. Sjoel sjefen rygga ett par skritt... Vel, eg har jo ikkje gjort annet enn vaert snill og hyggelig dei to fyrste maanadane, saa eg forstaar at dei blei litt paffe. I ettertid gikk jo det gjetord om den sinna sunnmoeringen paa brua. Og naar eg tre timar seinare gikk av vakten og skulle spise middag, ja saa hadde sjoelvsagt ei fjoer blitt til minst tretten orrhanar rundt middagsbordet...

Vel, daa kan eg like gjerne fortelle historia ogsaa...
Eg var som sagt paa vakt og eg styrte baaten. I selskap var det ogsaa tre andre marinefartoey, og vi skulle gaa i rimelig tett formasjon (300-500 m mellom hinnannen). I det vi siglar opp paa siden av den eine baaten og skal stasjonere oss 300 m paa hans styrbord side, ja daa begynner ein av avdelingsleiarane ombord aa blande seg inn og sier at eg maa begynne aa toerne (svinge). Ein annen begynner aa mase om at vi maatte begynne aa slakke ned. Og om ikkje det var nok saa proevde jammen en til aa si meininga si. (Jauda, heile boetteballetten var samla paa brua, trolig 20 offiserer der akkurat da, og det begynte aa bli litt mykje stoey, saa mykje stoey att rormannen ikkje kunne hoeyre rorordrene mine). Foerst proevde eg aa proklamere paa ein hoeffelig maate at dei maatte dempe stemmene sine, men det hjalp ikkje. Og naar eg var kommet til punktet att eg skulle toerne og sette ned farten, og rormannen ikkje hoeyrde meg, ja da eksploderte solige sindige Stig. Da braut heldigvis kapteinen inn og jaget hele gjengen vekk. Hehe, skal sei det blei knyst der opp paa brua. Kapteinen har proevd aa sitere ka eg sa, og det er nok ikkje langt unna:
"Shut the fuck up, or get the fuck away... helvetes feite hamburgerspisende midtoestenboeller"

No skal eg svinge den bleike norske rompa mi inn i messen hvor det er laurdagsfilmen paa fjernsynet. Ha ei fin helg folkens!